Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Στ. Ἀντωνίου

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Στ. Ἀντωνίου, γεννήθηκε στὸ Δεσποτικὸ Πρεβέζης τὸ 1950. Εἶναι ἔγγαμος καὶ πατέρας πέντε τέκνων. Μόνιμος ἐπίκου-ρος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. τῆς Βυζαντινῆς Μουσικολογίας καὶ τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης.

Ὑπηρέτησε στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Βελγίου (1972-1981 & 1995-2002) καὶ στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Κασ-σανδρείας μὲ διαρκὴ ποιμαντική, ψαλτικὴ καὶ κατηχη-τικὴ δραστηριότητα.

Σπούδασε Θεολογία στὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονί-κης. Μεταπτυχιακὲς σπουδὲς στὸν Τομέα Λατρείας, Ἀρχαιολογίας καὶ Τέ-χνης τοῦ Τμήματος Ποιμαντικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης μὲ καθηγητὴ τὸν Ἰωάννη Φουντούλη.

Παρηκολούθησε διετὴ κύκλο μαθημάτων Ἑλληνικῆς Παλαιογραφίας στὸ Πατριαρχικὸ Ι.Π.Μ. στὴ Θεσσαλονίκη μὲ καθηγητὴ τὸν Παναγιώτη Χρή-στου.

Μετεκπαιδεύθηκε στὴ Βυζαντινὴ Λογοτεχνία, Εὑρετική, Ἱστορία καὶ Τέ-χνη στὸ Πανεπιστήμιο Louvain τοῦ Βελγίου (1974-1977). Σπούδασε Εὐρω-παϊκὴ μουσική (ChantClassique) στὴν Ἀκαδημία Βρυξελλῶν (1977-79) καὶ στὸ Μακεδονικὸ Ὠδεῖο Θεσσαλονίκης.

Εἰδικεύθηκε στὴ Βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ καὶ στὴν ἑλληνικὴ παραδοσιακὴ μουσικὴ μὲ καθηγητὴ τὸν Δημήτριο Σουρλαντζῆ (Πτυχίο καὶ Δίπλωμαμὲ βαθμό «Ἄριστα») στὸ Μακεδονικὸ Ὠδεῖο Θεσσαλονίκης. Δίδαξε τὴ Βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ καὶ τὴν ἑλληνικὴ παραδοσια-κὴ μουσική (1987-1995) στὸ Δημοτικὸ Ὠδεῖο Θεσσαλονίκης.

Δίδαξε Λειτουργικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ στὸ Ὀρθόδοξο Θεολογι-κὸ Ἰνστιτοῦτο Βρυξελλῶν, τὸ Ὀρθόδοξο μάθημα στὰ Εὐρωπαϊκὰ σχολεῖα Βρυξελλῶν κ.ἄ.

Μὲ σύμβουλο Καθηγητὴ τὸν Γρηγόριο Στάθη, ἐκπόνησε διδακτορικὴ με-λέτη μὲ θέμα Τὸ Εἱρμολόγιον καὶ ἡ παράδοση τοῦ μέλους του, ἡ ὁποία ἐκδόθηκε ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Βυζαντινῆς Μουσικολογίας. Ἀνακηρύχθηκε διδά-κτωρ τῆς Βυζαντινῆς Μουσικολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, τὸ 2000 μὲ βαθμὸ “Ἄριστα”. Ὑπήρξε ὑπότροφος τοῦ ΙΚΥ. Συμμετέσχε σὲ διεθνὴ μουσικολογικὰ καὶ θεολογικὰ συνέδρια (Βέλγιο, Γαλλία, Φιλανδία, ΗΠΑ, Κύπρο, Ρουμανία, Ἑλλάδα) μὲ ἐπιστημονικὲς εἰσηγήσεις σχετικὲς μὲ τὴν παλαιὰ σημειογραφία, τὴν ψαλτικὴ παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὅρους, τὰ Αὐτό-μελα, τὴν ἀσματικὴ Κατήχηση κ.ἄ.

Εἶναι ὑπεύθυνος τῶν μεταπτυχιακῶν μαθημάτων τῆς Βυζαντινῆς Μουσι-κολογίας καὶ Ψαλτικῆς Τέχνης καὶ Ὑμνολογίας στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ. Ὑπῆρξε σύμβουλος πολλῶν διπλωματικῶν ἐργασιῶν καὶ εἶναι σύμ-βουλος διδακτορικῶν διατριβῶν.

Διευθύνει τὸν Χορὸ Ψαλτῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸ ἔτος 2002, προβάλλοντας κυρίως ἄγνωστα ἀριστουργήματα τῆς Ψαλτι-κῆς Τέχνης. Διοργάνωσε πολλὲς σημαντικὲς συναυλίες Βυζαντινῆς Μουσι-κῆς στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό (Η.Π.Α., Ευρώπη, Κύπρο κ.ἀ.).

Εἶναι ἱδρυτικὸ Μέλος τοῦ Ἱδρύματος Βυζαντινῆς Μουσικολογίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ Μέλος τῆς International Society for Orthodox Church Music.

Συνεργάσθηκε μὲ τὸν Ἄρχοντα Πρωτοψάλτη τῆς Μ.τ.Χ.Ε. Θρασύβουλο Στανίτσα γιὰ τὴν προβολὴ τῆς Ψαλτικῆς τέχνης στὴν Εὐρώπη καὶ ἐξέδωσε σὲ δίσκους  ἀκτίνας τὶς Βυζαντινὲς Συναυλίες Βρυξελλῶν (1977, 1979), ὕμνους τῆς ὀρθοδόξου κατήχησης Καρπὸς χειλέων“, παλαιὰ βυζαντινὰ καὶ μεταβυζαντινὰ μελουργήματα γιὰ τὸν Ἅγιο Δημήτριο, Ὕμνους Χριστουγέννων καὶ Μελωδήματα γιὰ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης.

Ἐξέδωσε Θεωρία καὶ Πράξη τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης, Μορφολογία τῆς Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς, Εἰσαγωγὴ στὴ Βυζαντινὴ Ὑμνολογία, καὶ στὴ γαλλικὴ γλῶσσα θεωρητικὸ ἐγχειρίδιο τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς